Kolarstwo na Teneryfie: wyspa, na której trenują zawodowcy

Teneryfa po cichu stała się jednym z najlepszych zimowych terenów treningowych świata. Połączenie 3700 m przewyższeń, gładkiego asfaltu, niewielkiego ruchu poza kurortami i 20°C zimą sprowadza tu zawodowe ekipy kolarskie od lat 90. XX wieku. Nie musisz być zawodowcem, aby to docenić — oto jak jeździć po wyspie.

Klasyczne wspinaczki

• Wejście na Teide — popisowa trasa wyspy: z poziomu morza na południu wijącą się TF-21 do parku narodowego na 2300 m. Około 60 km i 2200 m przewyższeń; wspaniale o świcie, zimą na szczycie leży śnieg.
• Pętla zachodnia — z Los Cristianos przez zielone góry Arona i z powrotem przez Armeñime; 50–80 km z widokami na ocean i pagórkowatymi podjazdami.
• Północ — wokół zielonych dolin La Orotavy, gdzie drogi są cichsze, a nachylenia większe.

Góra i gravel

Poza asfaltem Teneryfa to gravelowy raj: leśne drogi parku wiejskiego Anaga i stare ścieżki przez sosny wokół wulkanu. Wymagają roweru gravelowego lub górskiego i niezłych płuc, ale nagrodą jest pusty singletrack ponad chmurami. Strony przewodnika hikingowego i ukrytych perełek opisują teren.

Praktyczne uwagi

Wypożyczalnie i zorganizowane przejażdżki działają z Costa Adeje i Playa de las Américas; karbonowe szosówki od około 40–60 € dziennie, dostępne są też e-bike. Rezerwuj w najlepszym sezonie na jazdę — październik–kwiecień pozwala uniknąć letnich upałów. Zabierz więcej wody, niż myślisz, że potrzebujesz: odcinek południowo-wschodni słynie z suchości. Ruch jest najmniejszy przed 09:00, co jest też najchłodniejszą porą na podjazd na Teide.

Opcje komunikacji publicznej i wynajmu samochodu na wyspie mają znaczenie dla dotarcia na starty — wielu rowerzystów bazuje na południu i w dni odpoczynku jeździ po płaskim wybrzeżu wokół El Médano. Przewodnik po punktach widokowych przyda się w planowaniu, a plan ile dni pozwala łatwo zamienić dzień plażowy na górską przejażdżkę.